içimden geldigi gibi - 2017 ye bir son söz




Herkese merhaba :) Uzun süredir yoktum, yine...  Bir dönemi bitirmişken, bir seneyi bitiriyor iken yeni yıl ruhuna girmek istedim biraz. Bir de size yazmayı özledim... Ben jüri projesiyle boğuşurken insanlar yeni yıl süsleriyle boğuşuyordu. Her yer de süsler her yer de ışıklar. Zaman zaman o kadar uzak hissettim ki insanların bulunduğu andan... Bazen de yurda giderken gördüğüm o ışıklar içime mutluluk doldurdu. Bir yılbaşı ağacı da uzaktan göz kırpıyormuş yurt odama dün akşam fark ettim. Yeni bir yılı karşılama telaşına giriyoruz. Birbirine karışmış kültürlerle ortak paylaşılmaya başlamış değerler... Hep bir umut var yeniye, dilekler, yeni başlangıçlar, sevdiklerine, kendine zaman ayırabilmek için bir fırsat belki de... Bambaşka sözcüklerle, bambaşka dudaklardan dökülen, kalplerden geçen ortak dilekler, endişeler... Barış dileği; savaş korkusu, terör korkusu, dışlanma korkusu, şiddet, aşağılanma, insanlık dışı olaylar... Mutluluk dileği; savaştan kaçan insanlar, bomba sesleriyle uyup uyanan çocuklar, sadece bir lokma yiyecek arayanlar... Sevgi dileği; ailesini, her şeyini savaşta kaybedenler, kavga edip ayrılanlar, tacizler, kazalar, alkol,uyuşturucu... Başarı dileği; insanların birbirlerini akıl almaz şekilde karalaması, magazin,daha kötüleştirilen sistemler...

Hayatın arasında bir pencere aralayıp nefes almamız gerekiyor bazen. Durup nefes almak sık sık unuttuğumuz bir şey aslında. Bunu projeler de hissettim en çok. O sancılı düşünme kısımları... 6-7 saat oturmuşum ama elimde hiçbir şey yok. Sadece yorgunluk, üstüne arkadaşlarımla geçirebileceğim, kendime ayırabileceğim zamanı harcamış oluyorum, bazen öğün atlamaya, sabahlamaya,sinirden ağlamaya kadar gidiyor bu...Şimdi bir adım geriden bakınca zor ama güzel bir dönemdi.. Biraz spor sonrası hissi gibi. O an kaslarını çalıştığını hissediyorsundur, canın yanıyordur biraz ama sonra gelen o rahatlık, bunu şuan hissedebiliyorum, çarşamba itibariyle tüm teslimlerim bitti. Geriye finallerim kaldı. Ne kadar başarılıydım tartışılır ama kısa sürede bir sürü şey ürettik fikirden, eskize, topografyadan ,strüktüre paftalara, sunulara kadar... Şuan düşününce mutlu hissediyorum gerçekten. Bunların hepsini BEN yaptım çünküm. Benim başarım bu.
Bundan sonraki dönem de daha da başarılı olmak istiyorum. Özellikle zaman yönetimi konusunda kendimi geliştirmeyi, sonra öğrendiklerimi sindirerek ve uygulayarak ilerlemeyi, bu dönem bu konu da eksikliğim vardı sanırım. Hem okumalarla, hem gezerek, hem yaparak kendimi geliştirmek istiyorum tatil süresince de. Workshoplarda ve derslerde bazı programları öğrenmeye başladım. Onlarla ilgilenmeye devam etmek istiyorum. Eskiz pratiğimi artırarak çizimde hızlanmak istiyorum biraz. Biraz da beni geliştirecek şeyler okumak. Ve istediğim bir şey daha var aslında. Bu bloğuda okulla birlikte yürütmek. Burası benim motivasyon kaynağım her şeyin yanında. Okul süresince bunun eksikliğini yaşadığım oldu. Pes etmedim, devam ettim ama gerçekten zordu...

Daha önce malzeme eksikliği sorunu yaşıyordum. Artık maketler sağolsun malzeme sorunu yaşamıyorum ama bahsettiğim gibi bir motivasyon eksikliği vardı. Bazen geçen saatler beni öyle tüketiyordu ki... Hiçbir şey yapabilecek gücü bulamıyordum kendim de her şey gözümde büyüyordu. Böyle olunca okul dönemi boyunca hiçbir paylaşım yapmadım halbuki bloğumu öğrenen arkadaşlarımdan çok güzel desteklerde aldım. Çevrenizde güzel insanlar olsun hep gerçekten. Sabah uyandığınızda yüzünü güldürmeye sebep olanlar... Gülümsemek o kadar güzel bir şey ki. Birçok şey sığıyor yüzümüzdeki o iki kıvrımlı çizgiye... Teşekkür gibi anlam dolu... Teşekküre en çok yakışan ifade de aynı zamanda... Gerçekten mutlu olduğumuzda, sevdiğimiz birisini düşündüğümüzde, birisi tarafından düşünülmüdüğümüzü hissetiğimizde, ilgi ve değer gördüğümüzde, komik bir olay karşısında, bir video ya da fotoğraf, belki de bir anı, belki de çaresiz, boyun eğmiş bir gülümseme ya da minnet dolu, bir çocuğun saf mutluluğunu sakladığı bir gülümseme, ya da saklayamadığı kahkalarla güldüğü, gamzelerle süslenmiş, ya da sakal bıyık arasından gözükmeye çalışan ama herkese en çok yakışan...

Yazmak o kadar iyi geliyor ki... Dün yurttan hiç çıkmadım hatta yataktan hiç kalkmadım desem yeri.. Bugün çıkmayı planlarken yine odamdayım ama bugünü düne göre verimli geçirdim en azından içim rahat bu konu da, çok oturmaktan totom ağrısa da artık..
Dün sabah ilhamla uyanıp beyin fırtanası yapmıştım elimde ne malzeme var, ne projeler yapıp paylaşabilirim diye... Pazar günü arkadaşımın yanına gidiyorum. İlk kez evimden uzakta olucam yeni yıla girerken ama çok sevdiğim birinin yanında olucam... O da uzakta olucaktı evinden.. En azından birlikte olalım dedik... Gidene kadar bir şeyler yapıp paylaşmak istiyorum. Bu arada yine yazma aşkıyla konudan konuya atladım ama alışmışsınızdır artık. Bir de temayı sık sık değiştiriyorum daha doğrusu uzun aradan sonra her girdiğimde gibi oluyor. Moduma göre oluyor bu değişikler çoğunlukla. Bundan rahatsız olmuyorsunuzdur umarım. Değişiklikleri seviyorum hem yeni düzenler denemek adına hem de kendime en yakın hissettiğimi bulmaya çalışıyorum...

2017 için bir son söz yazacak olursam da... Her şeye rağmen güzel bir yıldın 2017. Birçok ilkimi seninle yaşadım... 2016 kadar değildir her halde ama baya ağladım sende de. Daha az olsa da daha ağırdı bu gözyaşları... Gülümsemeler ise daha kalabalık. Bazılarıyla paylaşılmış daha çok an, bazılarıyla paylaşılmaya başlanmış özlemler.. Bir de kesinlikle çok fazla spontane karar...
Hayatta ne olur olsun her günün bir ertesi var. Karanlık Diyalogta Engin abinin güzel gönlünden söylediği gibi "Nefes aldığımız sürece hayat devam ediyor..."

2018 in çok daha güzel bir yıl olması dileğiyle...


MUTLU YILLAR ♥

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Okula Dönüş Kendin Yap Projeleri - Back To School DIY

Harry Potter ilhamlı Kendin Yap Asa Kalem ve Snitch || Harry Potter inspired DIYs

Bullet Journal 2 || Temmuz 2018 🍋 || July 2018 🍋